Een klein jaartje geleden hadden Marvin & ik het idee bedacht om mee te doen aan de halve marathon van Valencia. We wilden graag een keer een hardloop evenement in het buitenland meemaken en iedereen die ons goed kent, begrijpt dat een evenement in Spanje dan voor de hand ligt.
De voorbereiding liep niet helemaal vlekkeloos, want helaas raakte ik (Tessa) geblesseerd aan mijn kuit waardoor ik een paar weken helemaal niet kon trainen. Maar gelukkig kon ik 6 weken voor de halve marathon (na wat DryNeedling-behandelingen van de fysio) toch (opnieuw) beginnen met trainen. Dat is natuurlijk veel te kort, dat wist ik ook wel, maar ik wilde het wel proberen.
Met wat lichte spanning vertrokken we op donderdag 19 oktober richting Schiphol. Eenmaal aangekomen in Valencia werden we opgewacht door een vrouw van loopreizen.nl. Met een groep van 33 hardlopers stapten we om 21.45 uur in een luxe bus en ondanks dat het al donker was, probeerde de beste dame onderweg ons toch al wat bezienswaardigheden van de stad te laten zien en wat uitleg te geven. Bij het inchecken in het hotel (Ilunion Aqua 3) kregen we een grote envelop waarin een plattegrond zat van de route van de halve marathon, het schema van de bussen die ons van en naar de start zouden gaan brengen en een roze armbandje. Deze was bedoeld voor de transfer naar de startlocatie (ik zal dit later uitleggen).
Vrijdag (de 20e) zijn we aan het einde van de ochtend naar de Expo gegaan om onze startnummers op te halen. Hier aangekomen was ik al gelijk onder de indruk van de grootte van dit evenement. Zoveel mensen, zoveel balies, maar alles toch duidelijk, overzichtelijk en goed georganiseerd. Ook stonden er een aantal tentjes waar je kleding, schoenen en/of sokken kon kopen, een aantal tentjes waar sportvoedsel verkocht of uitgedeeld werd, maar ook wat tentjes waar je bepaalde activiteiten kon doen. Dus kortom, lekker sfeerproeven voor de halve marathon. Op één muur stonden de namen van alle deelnemers en ja, we hebben onze namen ook gevonden 😉
Bij het ophalen van het startnummer kregen we weer een armbandje wat je toegangsbewijs was om het startvak binnen te komen (zie foto een stukje verderop). Ook kregen we een goodiebag. Hierin zat je shirt (iedere deelnemer kreeg een shirt of singlet), een proteïnereep, handgel en wat kortingscoupons.
Het leuke was dat we het hele weekend door heel Valencia mensen met die blauwe rugzakjes zagen lopen. Ook kwamen we door heel de stad dingen tegen die reclame maakten voor het evenement. Zoals bijvoorbeeld de grote blokken die je op de foto hiernaast kunt zien.
Daarnaast (is ons verteld door de gids van Bajabikes) was de route te herkennen aan de oranje streep die op de grond door de stad is getrokken. Deze lijn is getrokken om het parcours op te meten.
We hadden de app gedownload van de halve marathon van Valencia en hier kregen we steeds meldingen van. Bijvoorbeeld waar en wanneer je je startnummer op kon halen. Wat vooral leuk was aan deze app is dat de thuisblijvers je ook de hele route konden volgen en onze familie heeft dit dan ook gedaan. Op de foto hieronder zie je nog wat leuke notificaties die we het weekend kregen via de app.
Op zondagochtend 22 oktober was het dan zover! Speciaal voor dit evenement konden we om 5.45 uur ontbijten in het hotel. Maar dat vonden wij toch echt te vroeg, dus hebben deze maar overgeslagen. In plaats daarvan hebben we gewoon een yoghurtje en een banaantje meegenomen en deze ongeveer een uurtje voor de start ter plekke opgegeten. Om 7.00 uur werden we opgehaald door de bus die ons (en alle andere renners uit ons hotel) naar het evenementen-terrein bracht. Dit terrein is een beetje vergelijkbaar met het Malieveld bij de CPC. Het grote verschil met de CPC is dat hier álle deelnemers de halve marathon lopen. Er zijn dus geen andere afstanden en de starttijden zijn dus ook niet verspreid over de hele dag.
Het nadeel hiervan is dat het op het evenemententerrein dus heel druk is, maar het voordeel hiervan is dat de stad dus alleen maar in de ochtend niet toegankelijk was en in de middag kon al het verkeer weer overal komen. Omdat het nog zo vroeg was, was het ook nog heel donker en heel fris. Gelukkig hadden wij een trainingsbroek en een jasje over onze hardloopkleding aan gedaan en die hebben we zo lang mogelijk aangehouden. Op de wc (lees dixie) had je wel een zaklamp nodig 😉
Om 8.25 uur was de officiële start voor de professionele hardlopers. En daarna zou om de zoveel minuten het startsein voor een nieuw startvak klinken. De mensen die vaker deelnemen aan evenementen weten hoe dit werkt; hoe sneller je loopt, hoe eerder je mag starten.
Wij waren ingedeeld in startvak grijs (zie foto hiernaast), dus onze start zou om 9.05 uur zijn.
Iets over half 9 kreeg ik (Tessa) toch wel wat stress en werd het tijd om de lange kleding uit te doen, de tassen weg te brengen en alvast te gaan rekken (op advies van de fysio ben ik vooraf al gaan rekken). Marvin moet altijd nog even plassen, maar de rijen bij de dixies vond ik echt te groot en ik was bang dat we te laat in het startvak zouden zijn aangezien we daar ook nog een stuk naartoe moesten lopen. Dus hij moest het maar ophouden 😉
Onderweg bleek startvak grijs toch echt nog wel een stuk verder te zijn dan we vooraf bedacht hadden. Ik denk dat we minimaal nog wel een kilometer moesten lopen voordat we bij het juiste startvak waren. Gelukkig waren er onderweg, maar ook bij het startvak zelf ook nog een heleboel dixies en daar waren geen rijen, dus Marvin had geluk 😉
Toen wij net aankwamen in het startvak, was het al 9.05 uur en dat betekende dat ons vak ging starten. Persoonlijk vind ik het altijd fijn om enigszins vooraan in een startvak te beginnen, maar dat was dus niet gelukt. Wij stonden nu meer richting het einde van ons startvak. En dan moet je nog met ál die mensen door de andere startvakken (die inmiddels natuurlijk al leeg waren, omdat zij al begonnen waren) heen lopen naar de start. Uiteindelijk begonnen wij om 9.11 uur aan onze loop.
Wat ons opviel tijdens het lopen is dat er echt 21 km lang toeschouwers langs de route staan. In Nederland is dat altijd alleen op bepaalde plekken. Ook stond hier na elke kilometer een band of DJ. Er waren 4 waterposten, terwijl je er in NL vaak maar 2 hebt op deze afstand. Ook waren er 2 verzorgingsposten. Hier stonden een aantal mensen langs de weg met een spray voor je spieren. En er was ook nog een post waar gelletjes werden uitgedeeld. Dit heb ik in NL eigenlijk nog nooit meegemaakt. Bij de waterposten stonden de mensen zowel aan de rechterkant als aan de linkerkant van de weg en deze mensen stonden verspreid over een heel groot stuk. Dit vond ik echt veel fijner dan in NL. Ook kon je hier kiezen voor een bekertje water of een flesje water. Aangezien ik met een trailvest aan loop, heb ik voor het flesje gekozen. Deze hoef je dan niet in een keer leeg te drinken en kon ik gewoon in mijn vestje stoppen zodat ik bijvoorbeeld een paar kilometer verder weer een paar slokjes kon nemen.
Wat ik ook erg leuk vond, is dat wij onderweg ook aangemoedigd werden door Nederlanders. Wij hadden namelijk naast onze naam ook de Nederlandse vlag op ons startnummer staan.
Zowel Marvin als ik hebben het parcours goed vlak gelopen. Dat houdt in dat ons tempo gedurende de hele loop redelijk gelijk is gebleven. We hadden het allebei de laatste paar kilometer wel zwaar. Dat zijn ook de kilometers die we allebei thuis niet tot nauwelijks getraind hadden.
We hadden geen tijdsdoel, maar wilden hem graag allebei uitlopen. En dat is gelukt, dus we zijn zeker trots! Marvin had wel stiekem gehoopt hem iets sneller te lopen, maar is desondanks zeker niet ontevreden.
Waar je in NL direct na de finish je medaille en een flesje water of sportdrank krijgt, moesten we hier nog een behoorlijk stuk doorlopen. Pas na ongeveer 250 meter werden er flesjes water uitgedeeld. Weer iets van 250 meter kreeg je je medaille. Voor mij is dit toch echt wel letterlijk en figuurlijk de mooiste medaille die ik ooit gekregen heb!! Weer een stuk verderop kregen we een blauwe tas, dit keer een schoudertas. Ook dit was weer een goodiebag alleen was hij nu leeg. Je moest nog verder wandelen om hem gevuld te krijgen 😉 Op de foto hieronder zie je wat we onderweg nog allemaal kregen om deze goodiebag te vullen.
Nadat we ook onze rugtas met kleding op hadden gehaald bij de tassenafgifte, gingen we weer richting de bus. Ook dit was weer super geregeld. We hadden een schema gekregen waarop 5 tijden stonden waarop de bussen zouden vertrekken. De laatste bussen zouden om 12.15 uur vertrekken. Omdat we na de finish nog zoveel moesten lopen, moesten we wel een beetje doorlopen om deze laatste bus te halen.
Zoals ik eerder had verteld, hadden wij bij het hotel een roze armbandje gekregen. Dus op de parkeerplaats van de bussen moesten wij dus opzoek naar de bus met het roze bordje. Dit betekende namelijk dat deze bus naar ons hotel ging. Er waren dus ook mensen met bijvoorbeeld een blauw, zwart of ander kleur bandje. Zij moesten dus in een andere bus om bij hun hotel te komen. Zo was het voor de buschauffeur ook makkelijk te controleren. Zonder bandje kwam je de bus niet in en als je de verkeerde kleur om had, kon hij je gelijk vertellen dat je in de verkeerde bus zat.
Eenmaal terug in ons hotel gingen we even met de beentjes languit op bed liggen en hadden we contact met het thuisfront. Zo leuk om alle berichtjes terug te lezen en te zien dat ze ons al die tijd hadden gevolgd via de app! Natuurlijk ook gelijk vol trots onze prestaties gedeeld op de socials.
Vervolgens heerlijk onder een warme douche waarna we fris en fruitig naar het winkelcentrum Sales zijn gewandeld. Hier hebben we uitgebreid genoten van een lunch bij de Subway, want dat hadden we wel verdiend!
We hadden deze reis geboekt bij loopreizen.nl en dat is ons uitstekend bevallen! Zij hebben echt alles tot in de puntjes geregeld. Zij regelen je vliegtickets, je verblijf, de inschrijving voor de halve marathon en de transfers (zowel van en naar het vliegveld, als van en naar de start van het evenement). Ook de communicatie en het contact hebben wij als zeer prettig ervaren, dus mochten jullie ook eens een loopje in het buitenland willen doen? Kijk dan vooral even op hun site, want wij vinden loopreizen.nl dan ook echt een aanrader!